środa, 27 maja 2026



 Wznawiam mój Blog-    SŁYSZEĆ INACZEJ  w dniu 27.05. 2026 r.


Po dłuższej przerwie wracam do miejsca, które jest mi bardzo bliskie.
Blog „Słyszeć inaczej” pozostaje ze mną — tak samo jak jego tytuł, który nadal ma dla mnie szczególne znaczenie.

Treści będą różnorodne, ale przede wszystkim chcę dzielić się tutaj swoją poezją — wierszami pisanymi z emocji, doświadczeń, codziennych refleksji i chwil, które warto zatrzymać na dłużej.

Ten blog będzie także przestrzenią otwartą dla osób niesłyszących. Pracowałam z z osobami niesłyszącymi, dlatego bardzo zależy mi, aby również oni mogli odnaleźć tutaj coś dla siebie — słowa, które poruszają, dają chwilę zatrzymania i pozwalają poczuć bliskość drugiego człowieka.

Wracam z nową energią, wrażliwością i potrzebą pisania.
Mam nadzieję, że odnajdziecie tutaj coś, co zostanie z Wami na dłużej.






Wydałam książkę "Silniejsza niż wczoraj" 

Oto dedykacja zawarta w książce:

Dla wszystkich kobiet, które zostały same,
nie z wyboru, lecz z konieczności losu.

     Dla tych, które w ciszy po odejściu,
     odnalazły własny głos,
     własne serce i własną drogę.

Niech ta książka będzie przypomnieniem,
że nawet po najtrudniejszym "wczoraj"
można stać się silniejszą.

                                                              







środa, 6 września 2023

Zajęcia z cyklu : Origami z wierszykami. Temat: Kaczka nie dziwaczka.

 Zajęcia prowadzone w świetlicy szkolnej z dziećmi uczęszczającymi do klasy pierwszej

1. Czytanie wiersza T. Rutkowskiej - Wojciechowskiej pt. " Kaczka nie dziwaczka".

2. Pokazanie wzorcowej pracy plastycznej wykonanej metodą origami płaskie z koła autorstwa                   Moniki Dreger.

3. Wyjaśnienie, w jaki sposób została wykonana praca, z jakich  elementów się składa.

     Do wykonania pracy niezbędne są środki dydaktyczne: 

     cyrkiel do rysowania kół, nożyczki, klej, kolorowe kartki papieru, w tym :

     jedna kartka formatu A4.


Kaczka nie dziwaczka



Jestem po prostu kaczka,

nie żadna tam dziwaczka,

po błocie lubię brodzić,

po trawie wolno chodzić.



Mam białe, czyste pióra,

nie tak, jak brudna kura,

co w piasku kąpie skrzydła,

gdy zmoknie, jest obrzydła.



Między palcami mam błonę,

nigdy w wodzie nie tonę,

mam z piórek śmieszny czubek,

również czerwony dzióbek.



Jak kot śpiący nie mruczę,

tak jak krówka nie muczę,

jak zajączek nie skaczę,

kwa, kwa, kwa, głośno kwaczę.

autor: Teresa Rutkowska - Wojciechowska

Kaczuszki - praca wykonana przez Monikę Dreger


Sposób wykonania

Do wykonania kaczuszek, potrzebne są następujące koła:

Duża kaczka:

- 1 koło koloru białego o średnicach: 120 mm,

- 3 koła koloru białego o średnicy 47 mm,

- 2 koła koloru białego o średnicy 30 mm,

- 1 koło koloru białego o średnicy 20 mm;

- 1 koło koloru pomarańczowego o średnicy 100 mm,

- 4 koła koloru pomarańczowego o średnicy 30 mm;

- 1 koło koloru czarnego o średnicy 30 mm,

- 2 koła czarne o średnicy 20 mm.

Na wykonanie małej kaczki potrzebne :

- koła koloru białego o średnicy 50 mm, 20 mm, 10 mm;

- koła koloru pomarańczowego o średnicy: 30 mm, 15mm, 10 mm;

- koła koloru czarnego o średnicy: 20 mm, 10 mm.


niedziela, 8 stycznia 2023

Gdzie jest muzyka

 W szumie drzew i krzewów,  w lesie,                                                                                                            tam gdzie żaby kum, kum kumkają,                                                                                                              czarne bociany klekoczą                                                                                                                                i dziki chrum, chrum, chrumkają.

Muzyką jest kwiat na łące,                                                                                                                    pszczoły co nektar zbierają,                                                                                                                          owady tańczą, fruwają,                                                                                                                                  ze świerszczem melodie grają.

W zagrodzie wiejskiej od rana,                                                                                                                      w rytmie gęsi  gę-gę gęgają,                                                                                                                          kaczki człapią, kwa-kwa kwaczą,                                                                                                                indyki gul gul gulgają.

Źrebak rży, bryka radośnie,                                                                                                                          kot na płocie piano miauczy,                                                                                                                        za to krowa muczy forte,                                                                                                                              pies poszczeka, czasem warczy.

Kuchnia gra swoją muzyką,                                                                                                                        w czajniku jest woda wrząca,                                                                                                                        para gwizdkiem głośno gwiżdże,                                                                                                                  zupa nuci bulgocąca.

Na patelni tłuszcz gorący,                                                                                                                            syczy, skwierczy, podskakuje,                                                                                                                       w czasie smażenia kotlecik,                                                                                                                           swoje dźwięki wyśpiewuje.

Muzyki jest ogrom w morzu,                                                                                                                      sine fale szumią, wyją,                                                                                                                                  ryby podobno kląsają,                                                                                                                                    te, co ławicami płyną.

Na drogach szybkiego ruchu,                                                                                                                        metalem pojazdy grają,                                                                                                                                  na szynach długie wagony,                                                                                                                           tenorem kół stuk stukają.

Muzyka swymi dźwiękami,                                                                                                                          działa na wszystkich kojąco,                                                                                                                          trzeba słuchać, grać i śpiewać,                                                                                                                      wpływa to relaksująco. 
















czwartek, 30 grudnia 2021

ŚNIEG ZASYPAŁ POLA, W OGRODACH RABATY, NIKT NIE CHCE BYĆ GŁODNY, DOKARMIAJMY PTAKI

 

Autor wierszy: Teresa Rutkowska-Wojciechowska                                                                                               Ilustracje: Monika Dreger


DOKARMIAJMY  PTAKI

W karmniku są ziarna,                                                                                                                                                  przyleciały ptaki,                                                                                                                                                            będzie wielka uczta,                                                                                                                                                  mówią pzedszkolaki.


               Wróble się zjawiły,                                                                                                                                                        sikorka zajrzała,                                                                                                                                                              głodna jemiołuszka,                                                                                                                                                        również doleciała.


                         Ptaki  ziarna dziobią,                                                                                                                                                      słoninkę smakują,                                                                                                                                                            kwilą i ćwierkają,                                                                                                                                                            zimą nie głodują.


                                       Śnieg zasypał pola,                                                                                                                                                         w ogrodach rabaty,                                                                                                                                                         łąki, lasy, pola,                                                                                                                                                                 dokarmiajmy ptaki.




KARMNIK DLA PTAKÓW

Michał z tatą po  południu,                                                                                                                                        plan na kartce rysowali,                                                                                                                                          potem wzięli gwoździe, młotek,                                                                                                                                    z desek domek wykonali.


     Ma podłogę, skośny daszek,                                                                                                                                          ciekawe, okrągłe wejście,                                                                                                                                                haczyk na skórkę słoninki,                                                                                                                                              na ziarenka też jest miejsce.   


         Balkon z cienkiego patyczka,                                                                                                                                         tu siadają na nim ptaki,                                                                                                                                                   z kunsztem karmnik jest zrobiony,                                                                                                                      
         ładny i nie byle jaki.     

                       Drzwi otwarte są dla ptaków,                                                                                                                                         głodnych, wyziębionych zimą,                                                                                                                                       każdy znajdzie coś dla siebie,                                                                                                                                         z zimna i głodu nie zginą
                                                                                        
               


                      


WDŹĘCZNE WRÓBLE

Pukały wróble do okna,                                                                                                                                         jeden, drugi, potem trzeci,                                                                                                                                          zza firanki wyglądały,                                                                                                                                        uśmiechnięte buzie dzieci.


     Sroga zima pzyszła wczoraj,                                                                                                                                           śniegiem wszystko zasypała,                                                                                                                                           brak jedzenia, puste brzuszki,                                                                                                                                         gromadka zaświergotała.


           Nikt głodnyny nie może chodzić,                                                                                                                                  dzieci do nich powiedziały,                                                                                                                                             rozsypały różne ziarna.                                                                                                                                                   ptakom ucztę zgotowały.



                   Codziennie w okno stukały,                                                                                                                                           dzieci ziarna im sypały,                                                                                                                                                   ptaszki z wielkim apetytem,                                                                                                                                           pokarm cały wyjadały.


                          Przyszła wiosna, miesiąc marzec,                                                                                                                                   zima poszła, słońce grzało,                                                                                                                                             ptaków już nikt nie dokarmiał,                                                                                                                                       jedzenia nie brakowało.


                                Całą wiosnę, całe lato,                                                                                                                                                    pod okienko przyfruwały,                                                                                                                                                dla dzieci w wielkiej podzięce,                                                                                                                                       swoje trele wciąż śpiewały.

                                  


niedziela, 10 stycznia 2021

ORIGAMI Z WIERSZYKAMI CZ. VII

 Jest kolejna książka z cyklu Origami z wierszykami.

Tytuł:  Origami z wierszykami cz. VII. Leśne ptaki i zwierzaki.

Autor: Teresa Rutkowska-Wojciechowska

Ilustrator: Monika Dreger



W książce są wiersze o:  dzikach, czarnym bocianie, żarłocznym ślimaku, dzięciole, borsukach, lisie i kurze, biedronkach siedmiokropkach  i inne.  Każdy wiersz ilustrowany jest obrazkiemm wykonanym metodą origami.

Czytajcie i wykonujcie  prace lastyczne metodą origami.

wtorek, 14 kwietnia 2020

WSPOMNIENIA O PAPIEŻU JANIE PAWLE II

         

                2 kwietnia 2005 roku zmarł Papież Jan Paweł II


Z Wadowic przez Rzym do świętości


Herb Wadowic
W Polsce, na Pogórzu Śląskim,
gdzie rzeka Skawa przepływa,
jest niewielkie miasteczko,
Wadowice się nazywa.





20 czerwca 1920 r w Kościele
parafialnym pod wezwaniem Ofiarowania
Najświętszej Maryi Panny, odbył się
chrzest, na którym otrzymał imiona
Karol, Józef
      
       Bardzo dawno, w tym miasteczku,
       w jednym z domów, przy kościele
        na świat przyszedł mały Lolek,
        przynosząc rodzicom radości wiele.                                                          Gdy nadszedł ciepły miesiąc czerwiec,
               a lato kwiatami zapachniało,
                w obecności rodziców chrzestnych,
               imiona Karol, Józef mu nadano.
                                                           








              Przed przystąpieniem do pierwszej komunii,
              smutek zagościł w rodzinnych progach,
              po krótkiej, ciężkiej chorobie,
              jego mama odeszła do Boga.








Był ministrantem, służył do mszy




         Karol często chodził do kościoła,
         jako ministrant do mszy służył,
         modlił się, czytał, dużo myślał,
         co będzie robił, gdy będzie duży.

















Do szkoły chętnie chodził,
był obowiązkowy, lubił się uczyć,
grał w piłkę, uwielbiał książki,
pragnął jak najwięcej się nauczyć.



Maturzysta Karol Wojtyła




          
               Trzy miesiące po maturze,
                razem z ojcem, po długiej rozmowie,
                zdecydowali, że będzie studiował
                i na stałe zamieszkają w Krakowie.






W tym domu, na ul. Tynieckiej 10 w Krakowie, w czasie studiów
na UJ mieszkał Karol Wojtyła



Zamieszkali na Tynieckiej, w suterenie,
w mieście, gdzie uczelni stare mury,
rozpoczął naukę na uniwersytecie,
gdy chciał odpocząć, wyjeżdżał w góry.







Karol Wojtyła w czasie okupacji




W czasie wojny, w mroźne popołudnie,
po pracy, do domu wracając,
najechała na niego niemiecka ciężarówka,
boleśnie go potrącając.

Po śmierci ojca i poważnych przemyśleniach,
Karol zastukał do Pałacu Biskupiego,
za kilka dni został studentem,
wydziału teologiczno - konspiracyjnego.



                                                               







1 listopada 1946 roku Karol Wojtyła
 otrzymał święcenia kapłańskie


                                                                                                     Pierwszego listopada,  na Wawelu,
 w tym dniu nie biły kościelne dzwony,
 w kaplicy Pałacu, przez Biskupa Sapiehę
 Karol Wojtyła na księdza został     wyświęcony.




Karol Wojtyła lubił pływać kajakiem





Modlił się i wiedzę zgłębiał,
studenci go wujkiem nazywali,
razem po górach chodzili,
na Mazurach kajakiem pływali.








W 1958 roku zostaje biskupem,
 a w 1964 arcybiskupem

 We wrześniu, w katedrze Wawelskiej,   
 wśród wiernych rozmodlonych,                       
 odbyła się msza konsekracyjna,                       
 na biskupa zostaje wyświęcony.
         Potem na Sobór Watykański II                          
         wyjeżdża z innym polskim biskupem,               
         po sześciu latach wytężonej pracy,                       
         zostaje mianowany arcybiskupem.
                   Chodzi do biblioteki, zgłębia ciągle wiedzę,
                   pracuje naukowo, pisze książki jak wiecie,
                   zostaje kardynałem, odwiedza parafie, 
                   podróżuje po całym świecie.



16 października 1978 r  Karol Wojtyła
zostaje Papieżem i przybiera imię
Jan Paweł II

W 1978 roku, na konklawe w Rzymie,
wieść w postaci białego dymu się  pojawiła,
nowym Papieżem został wybrany,
kardynał z Polski – Karol Wojtyła.


Papież Jan Paweł II
(1978 - 2005)



Za Chrystusem szedł przez życie całe,
miłował ludzi, zawsze uśmiechnięty,
po śmierci został kanonizowany,
teraz Jan Paweł II jest Święty.


Święty Jan Paweł II
























Olsztyn, 15.04. 2020 r.
Teresa Rutkowska-Wojciechowska